NOWA USTAWA O PRAWACH KONSUMENTA

9 maja 2014 roku została uchwalona przez sejm ustawa o prawach konsumenta. Wejdzie w życie po upływie 6 miesięcy od ogłoszenia, a więc w dniu 25 grudnia 2014 roku.

Do umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy o prawach konsumenta zastosowanie będą miały przepisy dotychczasowe. W praktyce oznacza to, iż np. w odniesieniu do świadczenia usług drogą elektroniczną konieczne będzie sporządzenie dwóch regulaminów dotyczących dwóch różnych stanów prawnych, zaś w przypadku roszczeń, zgłaszanych w związku z wadami towarów stosowane będą dwa reżimy prawne, w zależności od daty zawarcia umowy.

Ustawa o prawach konsumenta zastępuje następujące akty prawne:

  • ustawę o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (U.2012.1225 j.t.),
  • ustawę o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.2002.141.1176)

Postanowienia dotyczące reklamacji towaru przez konsumenta (obecna niezgodność towaru z umową) zostają wprowadzone do ustawy Kodeks cywilny. Dla przykładu, nowa treść art. 5562 stanowić będzie, iż: jeżeli kupującym jest konsument, a wada została stwierdzona przed upływem roku od wydania rzeczy sprzedanej, domniemywa się, że wada lub jej przyczyna istniała w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego. Konsument będzie mógł wybrać, z jakiego uprawnienia skorzystać w przypadku wadliwości nabytej rzeczy: żądania obniżenia ceny bądź odstąpienia od umowy od razu po stwierdzeniu wady, bez konieczności wysunięcia w pierwszym rzędzie żądania naprawy bądź wymiany rzeczy. Ponadto wydłużona została do 5 lat odpowiedzialność sprzedawcy z tytułu rękojmi za wady nieruchomości.

Nowa ustawa ujednolica zasady odpowiedzialności w obrocie konsumenckim i w pozostałych rodzajach obrotu – zniesione zostaną odrębne reżimy dotyczące odpowiedzialności za wady rzeczy w stosunku do kupujących, którzy nie są konsumentami (rękojmia) i za niezgodność towaru z umową wobec konsumentów.

Należy zwrócić uwagę, że przy sprzedaży konsumenckiej na równi z zapewnieniem sprzedawcy traktowane będą publiczne zapewnienia producenta lub jego przedstawiciela, osoby, która wprowadza rzecz do obrotu i osoby, która przedstawia się jako producent przez umieszczenie na rzeczy sprzedanej swojej nazwy, znaku towarowego lub innego oznaczenia odróżniającego. Sprzedawca nie będzie odpowiedzialny wobec kupującego, jeżeli rzecz nie będzie miała właściwości wynikających z publicznych zapewnień, jeżeli wykaże, że zapewnień tych nie znał ani, oceniając rozsądnie, nie mógł znać albo nie mogły one mieć wpływu na decyzję kupującego o zawarciu umowy, albo, że ich treść sprostowano przed zawarciem umowy. Przedsiębiorca będzie musiał więc również zwracać uwagę na reklamę, przekazywaną przez producentów produktów.

Ustawa wprowadza również wyliczenie informacji, jakie przedsiębiorca, najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową, ma obowiązek udzielić konsumentowi, o ile informacje te nie wynikają już z okoliczności. W przypadku umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa przedsiębiorca ma obowiązek udzielić konsumentowi informacji, o których mowa powyżej, utrwalonych na papierze lub, jeżeli konsument wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku, w sposób czytelny i wyrażonych prostym językiem.

W przypadku umów zawieranych na odległość przedsiębiorca ma obowiązek udzielić informacji, o których mowa powyżej, w sposób odpowiadający rodzajowi użytego środka porozumiewania się na odległość, w sposób czytelny i wyrażonych prostym językiem.

Na przedsiębiorcy będzie ciążył szereg obowiązków informacyjnych. W szczególności, będzie musiał poinformować konsumenta o kosztach zwrotu rzeczy w przypadku odstąpienia od umowy, które ponosi konsument. Jeżeli więc przedsiębiorca będzie chciał, aby to klient ponosił koszty zwrotu towarów w przypadku odstąpienia od umowy, musi wyraźnie poinformować o tym konsumenta przed zakupem, w przeciwnym razie sam poniesie koszy zwrotu towarów. Ponadto, przedsiębiorca będzie zobowiązany do zapewnienia potwierdzenia przez konsumenta, że jest on świadomy obowiązku zapłaty. Przykładowo, jeżeli do złożenia zamówienia będzie używany „przycisk”, winien on zostać oznaczony w sposób „zakup z obowiązkiem zapłaty” lub innym jednoznacznym sformułowaniem.

Konsument będzie musiał zostać poinformowany przed zawarciem umowy o wszystkich płatnościach jakie będzie musiał ponieść. W przypadku płatności kartą kredytową będzie możliwe naliczenie tylko takich opłat, jakie rzeczywiście zostaną poniesione przez przedsiębiorcę w związku z takim sposobem płatności.

Konsument będzie mógł odstąpić od umowy w terminie 14 dni (zamiast dotychczasowych 10). Jeżeli natomiast konsument nie zostanie poinformowany przez przedsiębiorcę o prawie odstąpienia od umowy, prawo do odstąpienia od umowy wygaśnie dopiero po 12 miesiącach od upływu 14-dniowego terminu. Wzory formularzy dotyczącego informacji o prawie odstąpienia od umowy oraz odstąpienia od umowy, stanowią załącznik nr 1 i 2 do ustawy.

Ustawa wprowadza zasady dotyczące korzystania z rzeczy przez konsumenta w okresie, w którym możliwe jest odstąpienie od umowy. Co do zasady konsument będzie mógł korzystać z rzeczy wyłącznie w celu stwierdzenia charakteru, cech i funkcjonowania rzeczy.

Istotne jest także to, iż w przypadku gdy umowa na odległość ma być zawarta przez telefon, przedsiębiorca będzie zobowiązany potwierdzić ofertę złożoną konsumentowi na papierze lub innym trwałym nośniku, a oświadczenie konsumenta o zawarciu umowy jest skuteczne tylko, jeżeli zostało utrwalone na papierze lub innym trwałym nośniku po otrzymaniu potwierdzenia od przedsiębiorcy.

Ustawa wprowadza wiele nowych obowiązków dla przedsiębiorców, a także nowe uprawnienia dla konsumentów. Regulacje ustawowe wymuszają na przedsiębiorcach zmiany w Regulaminach sklepów internetowych i w innych dokumentach, którymi posługują się przedsiębiorcy. Kancelaria oferuje pomoc w dostosowaniu dokumentów do nowych przepisów, jak również w sprawach związanych z wadami towarów i związanymi z nimi roszczeniami.

powrót

Dokładamy wszelkich starań, aby informacje zawarte na tej stronie były kompletne, prawdziwe i aktualne. Treści w Bazie Wiedzy mają jednak charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny, stanowią poglądy ich autora i nie stanowią porady prawnej ani opinii prawnej i ich nie zastąpią, nie mogą stanowić podstawy do podjęcia jakiejkolwiek decyzji, ponieważ  porada i opinia każdorazowo musi odnosić się do dokładnie przedstawionego stanu faktycznego. Kancelaria i autorzy wpisów nie ponoszą odpowiedzialności za zastosowanie poglądów i informacji, zawartych w Bazie Wiedzy w konkretnych stanach faktycznych, czy sprawach – zalecamy skonsultowanie ich indywidualnie z profesjonalistą, przykładowo radcą prawnym. Treści zawarte w Bazie Danych są aktualne na dzień ich wprowadzenia do Bazy i mogą stracić aktualność, w szczególności na skutek zmian prawa, interpretacji, orzecznictwa sądowego, a więc nie być aktualnymi na dzień ich wyświetlenia.